Yvonne: 'Wat doen we het eigenlijk goed hè?' • Dressuur Magazine
Blog
Yvonne Hooge
De dressuur wordt gedragen door mensen die op zoek zijn naar perfectie, naar ritten die je kippenvel geven. Hoe kan het dan dat ik mezelf erop betrap dat ik zo gemakkelijk kijk naar alles wat er fout gaat? Gelukkig levert het ook nog iets op…

Het is simpel om me te richten op wat (nog) niet lukt, terwijl ik het plezier juist ook haal uit mezelf en mijn teampartner, dat dier van vlees en bloed met een ijzersterke eigen wil, verbeteren. Het is fijn om vooruit te gaan en alsnog ruimte te voelen om dichterbij die honderd procent te komen. Het helpt om doelen te stellen en daar stapje voor stapje naar toe te werken. Succes zou namelijk niet zo goed voelen als je er niets voor hoefde te doen.

Toch kan de focus op alles wat mislukt ervoor zorgen dat het plezier in het rijden verloren wordt en dat is zonde. Al wil ik nu een positief gevolg hiervan uitlichten. Deze twijfels en het streven naar perfectie hebben namelijk iets heel goeds meegebracht: een vergroot bewustzijn. Steeds vaker zie ik mensen op zoek gaan naar de oorzaak van een probleem, of dit nu met de gezondheid, training of voeding te maken heeft in plaats van te kiezen voor de snelste, tijdelijke weg. Natuurlijk kunnen we doorslaan in het zoeken naar zekerheid, door zowel een bitfitter, zadelmaker, voedingsdeskundige, osteopaat en ga zo maar door erbij te halen, maar ik heb mezelf beloofd niet te focussen op de ‘ja maars’.

Steeds meer paardenmensen durven vraagtekens te plaatsen bij wat ze doen als ze merken dat de vooruitgang belemmerd wordt. Er komen langzaam discussies op gang over de leeftijd van het inrijden of hoe we willen dat de dressuursport eruit ziet. Dat zal niet in een dag veranderen en ook niet binnen een jaar, maar hoe meer bewustzijn er gecreëerd wordt, hoe dichterbij we komen.

Af en toe is het erg goed en helaas vooral ook hard nodig om uit te komen voor alles wat je niet wilt zien en eens te klagen over hoe lelijk de dressuur soms is. Maar laten we ons dan ook luid en duidelijk uitspreken voor wat we wel willen zien en waar we blij van worden. Hopelijk gaan we op de Wereldruiterspelen in Tryon veel kippenvelritten zien. Of misschien alleen maar tien secondes kippenvel door een perfecte piaffe, want laten we vooral focussen op dat wat goed gaat. Daar zullen ook onze eigen paarden dankbaar voor zijn.

Yvonne Hooge

hrlijn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.