Yvonne: 'Ontspanning? Voor mij niet' • Dressuur Magazine Ga naar hoofdinhoud

Yvonne: ‘Ontspanning? Voor mij niet’

Yvonne Hooge
Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is Foto-Dressuur-Yvonne-Hooge-1024x576.jpg

Moeiteloos herinner ik me de discussie toen bekend werd dat vanaf april 2016 het halsstrekken standaard in de proeven tot en met het Z2 gevraagd zou worden: Is dit überhaupt een oefening? Hoort dit ook nog bij de hogere klassen van de basissport? Het antwoord blijkt een volmondig ja.

Onlangs heb ik voor het eerst geschreven bij een dressuurwedstrijd. Ik wil het iedereen aanraden die nieuwsgierig is naar hoe proeven beoordeeld worden en zijn of haar oog wil trainen om correcte beweging en fijn rijden te herkennen. Dus laat je paard een dagje in de wei staan en ga als vrijwilliger een paar uur schrijven en in gedachten het meehelpen met jureren.

Ik had me voorgenomen niet te cynisch te zijn over de kwaliteit van de proeven. Het ging hier namelijk niet om doorgewinterde combinaties die onlangs nog de Grand Prix hadden gereden, maar om de klassen B en L. Blije ruiters en blije paarden: die wilde ik zien!

Twee combinaties op deze ochtend lieten zien waar de dressuur in mijn ogen voor bedoeld is. Ze lieten zien plezier te maken en daarbij het maximale op dat moment uit zichzelf te halen. Dat waren prachtige onderdelen en een paar die volledig de mist ingingen, maar met een grote glimlach werd dat genegeerd om de samenwerking weer te herstellen voor de volgende oefening.

Natuurlijk kwam ook het halsstrekken aan de orde. Naast bovenstaande combinaties waren er geen paarden of pony’s die voorwaarts-neerwaarts hun lijf stretchten en hun hals strekten. Ze durfden de hand niet op te zoeken, aldus de jury. Het gaf een naar beeld dat deze dieren zich opkrulden of hun hals strak naar voren staken. Het vertrouwen in de ruiterhand was compleet afwezig, wat absoluut ook in de rest van de proef te zien was, maar pijnlijk duidelijk bloot werd gelegd tijdens het halsstrekken.

De jury vertelde over de afweging tussen het willen motiveren van deelnemers om vaker mee te doen en goudeerlijk zijn. Mooie, fijngevoelige dressuur zagen we namelijk bijna niet, ook – of misschien juist vooral – niet in de basiselementen die aanwezig horen te zijn. Neem je protocol ter harte en zoek waar mogelijk de jury op om toelichting te vragen als je geen idee hebt wat iemand bedoeld heeft.

Binnenkort ga ik opnieuw schrijven, maar dan bij de M1 en hoger. Ik ben heel benieuwd of hier een stevigere basis ligt of dat deze meer en meer uit het hoog verloren wordt. Eén ding is zeker: die ontspanning zal in de ring moeten plaatsvinden, want ik ben ongetwijfeld druk aan het kijken, luisteren en schrijven om iedere deelnemer helpende feedback te geven om te gaan of te blijven schitteren in de ring!

Yvonne Hooge
hrlijn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.