Yvonne: 'Lente in de bol' • Dressuur Magazine
Algemeen
Yvonne Hooge

Ondanks de bitterkoude wind is aan de zonkracht en het verharen van de paarden weer te merken dat mijn favoriete seizoen in aantocht is: de lente!

Al sinds mijn manegetijd staat de lente in het teken van plezier maken en nieuwe dingen uitproberen. Ook later maakte ik de mooiste ritten als het voor het eerst “met-zonder-jas-weer” was en de steekvliegen zich nog verborgen hielden. Daarnaast was de lente vaak de tijd dat ik mijn grenzen verlegde en iets deed voordat ik er goed en wel over had nagedacht. Het verbaasde me dan ook dat in dit seizoen de trainingen vloeiender leek te verlopen, alsof er een extra succesfactor aan ons als combinatie werden toegevoegd. Eraan terugdenkend, kwam dit vooral doordat ik geen keer hetzelfde deed.

Waar in de winter vooral de focus lag op het dressuur rijden, bloeiden er in de lente tientallen ideeën op, net als de frisgroene bladeren aan de bomen. Plotseling legde ik de hele bak vol met balken, zette ik hindernissen neer, kwam ik aan met plastic zeilen, paraplu’s, vlaggen en meer vreemde attributen. Niets van dit alles bleek een schrikreactie op te roepen, tot tijdens een lange buitenrit paarse bloempjes wel iets héél kwaads in de zin bleken te hebben….

Het is het seizoen van verrassingen, maar bovenal van genieten. Mede door alle faciliteiten die er perfect bij liggen in de lente, zoals de buitenbak of het nabijgelegen bos zijn de mogelijkheden eindeloos om jezelf en je paard verder te leren kennen en samen plezier te maken.

Mijn vrolijkheid wordt vaak ingedamd door de ruiters die stug keer op keer hetzelfde blijven doen. Die nooit balkjes of hindernissen gebruiken voor hun training, want hun paard is een dressuurpaard. Die geen buitenritten maken, want hun paard is te sensibel. Of de paardeneigenaren die hun paard dag en nacht op stal laten staan, omdat het paard op de wei uit z’n dak zou gaan, blij met het verse gras en de vrijheid. Degenen die dezelfde oefening keer op keer blijven herhalen, in de hoop dat het paard plotseling doet wat het eigenlijk nog niet kan. Het levert een hoop frustratie op, terwijl volgens mij geen enkele ruiter kan zonder af en toe een flinke galop door het bos of op een andere manier te ontspannen door onze passie: het paardrijden. Ik niet tenminste!

Ik ben benieuwd welke extra mogelijkheden jullie zien qua afwisseling in de training. Graag zie ik jullie tips onder deze post. En een vrolijke foto is natuurlijk altijd goed voor een glimlach op een ieders gezicht.

Yvonne Hooge

hrlijn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.