Yvonne: “Hij doet het niet” • Dressuur Magazine
Blog

Yvonne Hooge portretNa een drukke dag vind ik niets fijner dan de paardengeur opsnuiven (waar mijn familie het overigens niet mee eens is). Met het roskammen worden ook mijn gedachten losgemaakt en tegen de tijd dat ik in de bak sta om fijn een uurtje te ontspannen, ben ik al compleet zen. Ik stijg op en begin vol goede moed met de training.

Wat rustig stap- en drafwerk en even wat loswerken. Gewoon, simpel, niet teveel vragen. Terwijl ik al snel meer aan het buigen ben dan mijn paard, omdat die nog stijver lijkt dan een plank, stapelen zich onbewust de frustraties op. Waarom doet ze het nu niet gewoon? Gisteren kon ze ook buigen en gewoon op de eerste hulp reageren…

Veel te laat realiseer ik me dat ik een gevecht aan ben gegaan in mijn  kostbare tijd om tot rust te komen. Ik besluit dat ze haar dag niet heeft (merrie hè?) en gooi de teugels los. Prompt laat ze haar hoofd zakken en briest uitgebreid. Ik stoot een ongelovige lach uit, terwijl ik kriebel van irritatie. Mérrie, dat ze nu ineens wel wil.

Tegen de tijd dat mevrouw tevreden aan haar hooi staat te knabbelen, voel ik de stijve spieren al in mijn schouders. Het kwartje, dat overigens al bijna vijftien jaar niet meer bestaat, valt nu pas. Zíj deed het wel, ík deed het niet. Hoe zen ik me ook voelde, ik kon de spanning toch niet loslaten en heb haar daarmee in de weg gezeten en teveel gevraagd.

Ik hoor het overal: beginner tot gevorderd, jong tot oud (al hebben de kinderen een grote voorsprong met hun ontembare enthousiasme), want “hij doet het niet” heeft één groot voordeel: het is een makkelijk excuus, omdat je het buiten jezelf kunt leggen. Ik wil je uitdagen om de volgende keer als een training niet loopt zoals je wilt, jezelf één vraag te stellen: doe jij het wel?

Yvonne Hooge

hrlijn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.