Yvonne: 'Het bekende onbekende' • Dressuur Magazine
Blog
Yvonne Hooge
Daar stond ik dan, voor het eerst op een paardenkeuring. Al op jonge leeftijd ontstond mijn liefde voor paarden, maar tot laatst was ik nog nooit op een keuring geweest. Omringd door mensen die duidelijk al een tijd in deze setting meedraaiden voelde ik me als voor mijn eerste paardrijles: nieuwsgierig en onwetend. Het was bijzonder om te merken hoe weinig kennis ik had over dit stuk rondom paarden. Daardoor werd ik er weer eens aan herinnerd dat je in de paardenwereld nooit uitgeleerd bent en steeds verrast kan worden. Dit maakte me enthousiast om meer te ontdekken.

 

Gewoonlijk heb ik vooral mijn oogkleppen op om meer te leren en me te ontwikkelen in het uitoefenen van de correcte dressuur. Het geeft me voldoening om stapje voor stapje dichterbij te komen in het vriendelijke paardrijden. Ook wat dit thema betreft weet ik dat ik nooit uitgeleerd zal zijn, maar alle kennis wordt opgestapeld op een uitgebreide basis. Bij de keuring begon ik helemaal vanaf nul en ik duizel nog van alle predicaten, scores, bloedlijnen en zo verder. Toch probeerde ik alle informatie op te slaan en te zien wat de jury zag als ze een korte exterieurbeoordeling gaven. Dat was toch wel heel interessant…

Een paar weken later was ik op een dag die in het teken stond van paardvriendelijk trainen. Hier merkte ik dat ik door sommige clinics geïnspireerd werd en zin kreeg om zelf aan de slag te gaan met nóg beter luisteren naar de signalen van het paard. Aan de andere kant leerde ik ook om mijn eigen visie te versterken door te merken dat ik van sommige aanpakken lichtelijk geïrriteerd raakte. Dit gaat vooral om de mensen die paardrijden of de omgang met paarden in mijn ogen onnodig ingewikkeld maken. Weer iets geleerd: ik houd van duidelijkheid en een nuchtere kijk, maar ook zeker van de vriendelijke en zachte manier van het omgaan met die bijzondere dieren.

Veel tijd om bij te komen van de nieuwe indrukken had ik niet, omdat er een puzzelrit te paard op het programma stond. Ook weer iets nieuws, maar wat was het de moeite waard. Het ging om het ongedwongen plezier maken en genieten van onze fijne hobby.

Het mooiste vond ik dat ik door alle nieuwe dingen extra gemotiveerd raakte om toch weer terug te gaan naar wat ik altijd al deed, maar dan met verschillende nieuwe ervaringen die onbewust doorwerken in mijn dressuurmatige trainingen. Afwisseling blijkt niet alleen goed voor het paard!

Yvonne Hooge

hrlijn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.