Yvonne: 'De logica van dressuur' • Dressuur Magazine
Blog
Yvonne Hooge
“Kin op de borst, open mond, een zwiepende staart. Er is geen ruiter of amazone die dit als het perfecte plaatje zal bestempelen. We weten het allemaal: van achter naar voren, het paard neemt aanleuning met de ruiterhand in plaats van andersom. Het wordt plotseling ingewikkelder als je je paard rond kunt houden door die ophouding net een fractie langer door te zetten en hij anders als een soort giraf door de rijbaan paradeert.

 

Ik deed het niet, nooit. Ik heb geen harde hand, geen terugwerkende hand. Mijn handen zijn zacht en verend, alsof ik een vogeltje vasthoud die niet weg mag vliegen en niet doodgeknepen mag worden. Tot ik me onlangs realiseerde dat ik iets moest toegeven. Ik hield zeker wel eens meer druk, omdat ik daar dan een – voor mijn gevoel – goede reden voor had. Als ik echt met vogeltjes in mijn handen reed, waren er een aantal in ademnood gekomen en was het misschien zelfs tijd voor een vogeltjesbegraafplaats naast de bak.

Het hielp me om een pas op mijn plaats te maken en bij mezelf te rade gaan. Waarom zou het paard vloeiend bewegen en zachte aanleuning nemen als ik dat blokkeerde? Ik had er geen antwoord op en daardoor besloot ik dat het tijd was voor verandering. Het is iets waar ik continu naar zoek in het rijden: logica. Ik wil dat een handeling gemakkelijk is uit te leggen en dat de waarom-vraag binnen twee tellen beantwoord kan worden.

In mijn hoofd was de knop om, maar oh wat zijn gewoontes toch vervelend en vooral moeilijk af te leren. Zeker als de gewoonte een redelijk resultaat oplevert, ook al weet je dat je daardoor nooit het gewenste gevoel gaat krijgen. Ooit las ik eens dat de dressuursport veel controlefreaks aantrok, omdat het plan perfect uit te stippelen is en ook perfect uit te voeren. Het enige ‘nadeel’ is dat je met een levend wezen te maken hebt. Een mogelijke manier om heelhuids de baan rond te komen met op het oog een enigszins braaf en gecontroleerd paard is het controleren. Paard onrustig in de aanleuning? Meer druk. Paard fris? Meer druk. Paard kijkerig? Meer druk. De combinatie is zelf niet anders gewend en voor het oog lijkt het vaak nog heel wat.

Als we dan toch streven naar perfectie, laten we dan alsjeblieft bereid zijn om aan onszelf toe te geven dat we fouten maken. Iedereen heeft ongetwijfeld een gewoonte die een beetje werkt en als we eerlijk zijn ook minstens een beetje tegenwerkt. Toch? Het te vaak drijven? Voorover zitten? Terugwerken met je hand? Je benen niet lang en ontspannen houden? Of iets heel anders?

Nu is de tijd om die gewoonte los te laten (in mijn geval letterlijk) en om bereid te zijn tien stappen terug te zetten. Dit om uiteindelijk dat fijne gevoel te bereiken en op iedere waarom-vraag binnen twee seconden een helder antwoord te hebben. Laten we het paardrijden zo simpel mogelijk maken.

Yvonne Hooge

2 reacties op “Yvonne: ‘De logica van dressuur’

  1. eddy crul schreef:

    Heel veel waarheid;Wie zo iets schrijft of denkt of zegt, is op het punt gekomen in zijn paardenleven dat hij/zij begint te snappen waarover het gaat. Helaas bereiken het grootste deel van de dressuurliefhebbers dit punt nooit.Ter herinnering;De logica van de dressuur is totaal vervat in het skala. Skala ????? vr gr EC

  2. Yvonne Hooge schreef:

    Dank u! Het skala is zeker een erg fijn hulpmiddel. Correct dressuur rijden is zo prachtig.

hrlijn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.