Maarten: 'Een gelukkiger Nieuwjaar…' • Dressuur Magazine Ga naar hoofdinhoud

Maarten: ‘Een gelukkiger Nieuwjaar…’

Foto: www.arnd.nl

Er was eens een wijs persoon (met een titel in de psychologie) die mij het volgende vertelde: “Kijk Maarten, een volwassen mens heeft vijf pijlers waarop hij zijn leven bouwt. In willekeurige volgorde zijn dat Gezondheid, Relaties (familie en vrienden), Thuis (huisvesting), Werk (financiën en inkomen) en Vrije tijd (sociaal leven, hobby’s, etc.). Als er eentje onder druk komt te staan of zelfs wegvalt, vangen de andere dat meestal wel op. Niks aan de hand; komt goed! Als er twee wegvallen, wordt het al iets lastiger maar de meeste mensen komen hier nog wel doorheen. Vallen er drie of zelfs vier weg, hoppa! Crisis! Het hangt er natuurlijk een beetje van af welke pijlers, maar dat het leven uit evenwicht is, moge duidelijk zijn. Het vergt heel veel kracht en doorzettingsvermogen maar vooral veel veranderingen. En daar hebben we als ‘normaal’ mens een hekel aan…” Tot zover de geleerde. 

In een heel ver verleden heb ik in een situatie gezeten waarbij vier van de vijf pijlers niet of nauwelijks aanwezig waren. Ik kan je zeggen, dat is echt helemaal niet grappig! In het afgelopen coronajaar is er voor heel veel mensen een vergelijkbare situatie ontstaan. Angst voor ziek worden, zieke familieleden, vrienden niet kunnen opzoeken, weinig tot geen sociaal leven, thuis werken of werk verliezen, geldproblemen, vrijetijdsbesteding werd ook aan banden gelegd en ga zo maar door. Voor iedereen was en is het een beetje anders maar dat de vijf pijlers voor de meeste mensen flink onder druk staan is wel duidelijk. En dat vergt heel veel kracht, doorzettingsvermogen (aldus de geleerde) en een lange adem want het einde is nog niet in zicht. Zoveel veranderingen vinden wij mensen uitermate lastig. Misschien dat daardoor mensen ook af en toe de weg een beetje kwijt zijn, asociaal gedrag gaan vertonen en gaan schoppen en trekken… 

Ho es..! Hebben paarden ook zoiets als vijf pijlers? En wat is onze rol daar dan in om die overeind te houden? Want zoals wij paardensporters paarden houden, kunnen zij zelf daar niet veel invloed op uitoefenen. Raken paarden, net als wij, van het padje als één of meerdere van die pijlers onder druk komen te staan? Ik denk het wel. Ik vind dat het in deze tijd nog meer onze verantwoordelijkheid is om, naast onze eigen pijlers te onderhouden voor zover dat mogelijk is maar die van onze paarden helemaal! Gedegen pijlers geven ons een gevoel van veiligheid en veiligheid is ook één van de grootste levensbehoefte van een paard. Is hij gezond? Waar is mijn relatie met m’n paard op gebaseerd? Staat hij op de juiste plek? Geef ik hem het juiste werk? Wat doet hij in z’n vrije tijd? Iedereen kan vast wel voor zichzelf de conclusie trekken of en hoe men deze pijlers voor zijn of haar paard(en) vorm geeft. 

Corona heeft ons veel veranderingen gebracht. De één kan daar beter mee omgaan dan de ander. Veel mensen in de paardensport hebben op geheel eigen wijze daar op geanticipeerd het afgelopen jaar. De één wat succesvoller dan de ander in mijn ogen. Zo was er ineens een hype om allerlei ‘challenges’ aan te gaan. Iets met WC papier, met 75+ wissels om de pas, zes pirouettes achter elkaar, zonder zadel springen, om er een paar te noemen. Oh ja, stukjes Grand Prix rijden met één hand. Dat vond ik dan wel weer geestig natuurlijk! Maar de rest had voor mij niet gehoeven, omdat ik dan zo twijfel aan het welzijn van de paarden. Je ziet dan wel het ‘goede’ eindresultaat maar hoe vaak ging het mis en hoe vaak is er eindeloos geoefend?

Gelukkig worden bij ons op stal al dat soort challenges verboden. Doe normaal. En zo las ik ook ergens dat er online hulp was voor mensen die hun motivatie kwijt waren om te rijden omdat er geen wedstrijden zijn. Ik vond dat schokkend; je paard is je motivatie toch? Een betere ruiter willen worden zou je motivatie moeten zijn. Maar misschien wordt dat met die online hulp dan wel uitgelegd en aangewakkerd. Ik hoop het maar… 

En dan de laatste hype… we hebben te weinig te doen dus schaffen we maar een pony of een paard aan. Fijn voor de handel, voor stallen, voor instructeurs en iedereen die er na aanschaf van profiteert. Maar net als bij de gestegen verkoop van puppy’s en kittens, houden ook velen hun hart vast. Het zal van de meeste een poging zijn om één van de pijlers te verstevigen, als dat dan ook maar zo is voor al die pony’s en paarden met een first time owner… 

Ik vind het wel een bijzondere tijd. Noodgedwongen is het al snel wat intiemer. Je kring is kleiner en daarmee de intensiteit groter. Ik merkte het op de begrafenis van mijn oudste zus. Doordat alle standaard knuffels, handen geven en drie zoenen weg vielen, was er ruimte voor een andere uitingen die eigenlijk veel meer indruk maakten. Ik merk dat ook met m’n leerlingen; doordat er een aantal vastigheden zijn weg gevallen, wordt er gezocht naar meer verdieping op kleinere schaal. Ik juich dat toe. Voor mij persoonlijk was dat na het wegvallen van William. De paarden die ik nu rijd, zorgen voor een andere intensiteit omdat de doelen voorlopig minder gedefinieerd zijn of iets anders ingevuld worden, dan het behalen van prestaties in de ring. 

Wat voor mij als ruiter en instructeur vaak een uitdaging is om te voorkomen dat je iedere dag traint alsof er altijd een jury bij C zit. Maar een jury beoordeelt het product van je training, niet de training zelf. Door het wegvallen van wedstrijden, nemen wij wat meer de tijd om bepaalde dingen nog beter uit te werken, nog meer een band op te bouwen en je minder te laten leiden door zaken waar je geen invloed op hebt. Misschien ligt het aan mij, of wil ik dat graag zien maar ik zie op de sociale media steeds vaker meer verdieping, meer intimiteit met onze paarden. Het is een langzame ontwikkeling, dat wel, maar hij is er tenminste. Al zie ik ook filmpjes voorbij komen waarbij ik dan denk: ‘Zou je het ook zo aan een jury laten zien…‘ Nee? Waarom dan wel aan een veel groter publiek? Gebrek aan aandacht doet soms vreemde dingen met mensen… En ook dat doet de Corona crisis; alle veranderingen en aanpassen zijn een reden om je druk te maken, je mooier voor te doen dan je bent, je werk te herzien, online je mening te verkondigen omdat je teveel vrije tijd hebt. 

Ik hoop dat 2021 een jaar wordt waarin de verdieping, harmonie en welzijn een nog belangrijkere rol in onze sport zullen gaan spelen. Daar zijn ijzersterke pijlers voor nodig en ik hoop dat iedereen het gegund wordt om aan Gezondheid – Relaties – Thuis – Werk – Vrije tijd te kunnen blijven bouwen. Voor jezelf maar ook voor je paarden. 

Ik wens iedereen een gelukkiger Nieuwjaar, 

Maarten van Stek

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook