Karin: ''Te' is niet goed!' • Dressuur Magazine Ga naar hoofdinhoud

Karin: ”Te’ is niet goed!’

Karin Oomen
Karin Oomen

‘Te is nooit goed. Te veel basisspanning, te veel focus, te veel meebewegen, te veel denken et cetera. In mijn lessen zie ik diverse typen ruiters met uiteenlopende houdingsverschillen. Met regelmaat zit er een ruiter in de les die te netjes op zijn of haar paard wil zitten.

Deze ruiters, vaak perfectionistisch,  willen stil zitten, rechtop, met de beweging mee, maar hè dat gaat in eens niet meer! In plaats van dat ze soepel met de beweging van het paard meedeinen, merken ze dat hun onderbenen gaan wiebelen, ze meer boven, dan in het zadel zitten, een minder prettig contact kunnen houden met het paard via zit- en teugelhulpen en dat hun ademhaling omhoog gaat.

Hoe kan dit?

Wanneer je te veel van iets wil, dan zou het zomaar kunnen dat je doorslaat, te ver de andere kant op, maar wat dan? Het is optisch natuurlijk wel fijn als de benen stil om je paard heen liggen en je simpel de beweging van je paard kunt volgen.

Wat je als ruiter stiekem doet wanneer je helemaal stil wilt zitten is je spieren aan zetten om jezelf vast (stil) te houden, je spant de binnenzijde van je bovenbeenspieren aan, zet je middenrif vast en verkrampt (vaak onbewust) je schouderspieren. Deze spiergroepen staan vervolgens in één stand, dit voelt voor ons als mens stabiel, de spieren verkorten en zo blijven ze. Ze voorkomen hiermee dat de gewrichten nog kunnen bewegen.

Lekker handig denk je, dan zit ik perfect stil!

Maar moeten we dat als ruiter willen? Stil zitten op bewegend paard? Hoe dan? Dit zou betekenen dat het paard lekker over de rug loopt met veel schwung en dat wij daar als een houtje boven op zitten? Mag die schwung niet door ons lijf heen?

Wat ik hier boven zeg dat kan natuurlijk niet, je kan niet stil zitten op een paard dat beweegt, je zal altijd door de energie van je paard ook beweging krijgen in jouw ruiterlichaam. Echter, wanneer je je spieren vastgezet hebt in een bepaalde stand, dan zal je op dát punt de beweging niet meer opvangen, die beweging uit zich op een andere manier, je veert bijvoorbeeld niet meer in heupen, knieën en enkels maar je onderbenen gaan rondjes draaien. Je vangt de beweging niet meer in de heupen en lage rug op, maar je zal steeds iets uit het zadel gegooid worden, et cetera.

Met ‘te stil zitten’ gaan we dus uiteindelijk meer bewegen. En vooral op plaatsen en op een manier waar we dat net niet willen. Beter kunnen we onze spieren laten doen waar ze goed in zijn. Laten reageren op de bewegingen die we onder ons voelen.

Advies

Wat mijn eerste adviezen zijn bij dit vaak herkenbare probleem:

 1.  Accepteer dat je zal bewegen op je paard. Wanneer je dit wilt verbeteren is het echt praktischer om het stilzitten zo veel mogelijk los te laten, je zal meer moeten gaan bewegen. Veel van deze ruiters hebben daar een ‘allergische reactie’ op, ze willen dat niet, het voelt als te veel bewegen, slap, slungelig. Toch zie je bij deze ruiter wanneer hij zich over geeft aan een stukje beweging dat dit vaak helemaal niet te veel is, ze gaan meer in de beweging mee en het geheel wordt minder star, meer ontspannen.

2. Leer voelen waar de beweging van je paard jouw ruiterlichaam in komt en hoe je deze beweging vervolgens in je lijf kunt opvangen en coördineren. Doe dit vanuit de ontspanning en je krijgt de stabiliteit die je zo graag wilt!

3: Zorg dat je loodlijn van hiel-heup-schouder-oor intact houdt, zo zit je in balans en kun je de bewegingen het beste opvangen en volgen. Deze houding komt je stabiliteit ten goede!

4. Laat je zelf af en toe filmen zodat je een juiste indruk krijgt van je houding en zit en de mate waarin je de bewegingen volgt of juist verstijft. Soms klopt je gevoel niet met het beeld, een stukje film zet je dan weer op het juiste spoor!

Paardrijden is zo simpel niet, te stabiel wordt star en te ontspannen wordt slap, ga op zoek naar de juiste dosis stabiliteit en ontspanning en je zal je paard kunnen volgen in de beweging zonder te verstijven of te veel te wiebelen. Of wel: 2 bewegende individuen worden 1 geheel!

Karin Oomen

Fanatiek dressuuramazone, niet bang voor een sprongetje, oefentherapeute, door de jaren heen meer en meer gefascineerd door houding en zit van de ruiter en ruiterfitheid.

hrlijn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.