Henk Jan: 'Blijf af van die Piaffe!' • Dressuur Magazine Ga naar hoofdinhoud

Henk Jan: ‘Blijf af van die Piaffe!’

Foto: Ellen Pitlo

Iedere dag dezelfde oefeningen, dat gaat op den duur vervelen en je gaat op zoek naar iets anders, iets nieuws, iets spectaculairs. Laat je nou nét op Facebook lezen over de nieuwste rage: “ieder paard kan piafferen”. Een klein legertje zelfbenoemde hogeschooltrainers biedt zich aan om jou en je paard binnen drie dagen te laten piafferen. Je ziet jezelf al zwevend door de baan gaan, als ware je Anky zelf, met een bewonderende schare fans aan de kant. Zij kunnen alleen maar dromen van het gevoel wat jij moet hebben. De Grand Prix lijkt niet ver meer verwijderd te zijn…

Helaas moet ik je uit de droom helpen. Piaffe is de hoogste graad van verzameling in de draf. Als je het trainingssysteem Skala der Ausbildung volgt, dan is piaffe het laatste deel van het laatste hoofdstuk. Pas nadat jouw paard een grondige basisopleiding heeft gevolgd en moeiteloos de kracht en lenigheid van de verzamelde draf kan laten zien ga je dénken aan de verzamelde draf op de plaats- de piaffe.

Tijdens mijn opleiding in Duitsland had ik het voorrecht om als assistent op te mogen werken bij de opleiding van jonge paarden (vanaf 8 jaar) voor het hogeschoolwerk. “Der Chef” Rick Klaassen was toen een begrip op het gebied van africhting met een grote reputatie voor Handarbeit. Hij bezocht andere trainers als Hinnemann en Schulten-Baumer (Der Doktor) om ze vanaf de grond bij te staan bij het aanleren en verbeteren van de hogeschooloefeningen. De tijd die hij daarvoor nam is eerder in maanden dan in dagen uit te drukken. Vanuit de stap, via halbe Tritte naar kleine piaffepasjes. Niet slaan, maar tikjes geven en wel altijd belonen als je resultaat behaald had. Het resultaat was een lichtvoetige klassieke piaffe, waarbij het paard de achterhand onderbracht door “Tragkraft” en met “Hankenbeugung”. Zo doen wij het nu nog steeds met onze eigen Grand Prix paarden en ik ben trots op het ongedwongen resultaat.

Het ene paard heeft meer aanleg voor piaffe dan het andere en het ene paard zal meer Hankenbeugung laten zien dan het andere, simpelweg door de verschillende bouw. Zo zijn Iberische paarden bij uitstek gebouwd om te gaan “zitten” en paarden met veel bloed hebben daar meer moeite mee. Door jarenlange training, het ontwikkelen van spierkracht en de kracht van de bijbehorende pezen wordt de piaffe fraaier ontwikkeld en kan het paard de gevraagde verzameling verwerken.

Wat gebeurt er als je naar een “piaffeerweekend” gaat met jouw paard, dat nog geen gedragenheid heeft en nog niet de basisontwikkeling van een hogeschoolpaard in wording. Je moet weten dat je geen échte piaffe vraagt. In een spoedcursus leer je het paard “draven op de plaats met een weggedrukte rug”. In Duitsland noemen ze dat “Schwebetritt”. Wat zijn daarvan de gevolgen? Allereerst heb je kans dat jouw paard angstig en gespannen wordt. Het is immers nogal iets, wat je hem vraagt. En éénmaal bang is het moeilijk om weer het vertrouwen te winnen van je paard. Op langere termijn heb je kans op spierproblemen door overbelasting en spierblokkades door spanning. En dan heb ik het nog niet gehad over de pezen die het zwaar te verduren krijgen. Dat is nogal een hoge prijs voor iets wat je waarschijnlijk nooit in de ring zal laten zien. Terwijl een goed gereden paard in de basisopleiding zo mooi kan zijn. Daar heb je de piaffe echt niet voor nodig!

Henk Jan Vroom

Henk Jan Vroom (1962) is dressuurinstructeur en runt samen met zijn echtgenote Angelique Vroom een stal in Dalfsen. Ze richten zich op instructie en training van eigen wedstrijdpaarden en paarden voor klanten. Hier stelt Henk Jan zich wat uitgebreider aan jullie voor!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook