Werken aan verbinding • Dressuur Magazine
Artikelen
Foto: Arnd Bronkhorst

Het doel van een correct contact is om een ​​verbinding te maken van achteren naar voren vanuit het achterbeen van je paard door zijn lijf naar je hand. Met deze verbinding kun je vervolgens regelen in welke houding je paard gaat en in hoeverre je hem wilt verzamelen of juist uit wilt schuiven. Hoe beter de verbinding, hoe fijner je je paard kunt rijden.

Gevoelig

Wanneer je een paard hebt dat niet zo gevoelig is en zich een beetje sterk maakt als je met je hand probeert contact te maken met zijn mond, dan is het best lastig om naar een mooie verbinding van achteren naar voren te werken. En zonder die verbinding kun je geen goede oefeningen en overgangen rijden.

Spencer Wilton

Het is een hele uitdaging om een paard fijn aan de hulpen te krijgen als je het gevoel hebt dat er een blok beton aan de teugels hangt en daarom gaf Spencer Wilton op Horse and Rider een paar tips.

Voel de mond

Het gevoel van een goede verbinding hangt af van het paard en de ruiter. Waar het ene paard het fijnst gaat met heel licht contact is een ander juist tevreden met een beetje meer druk. Het belangrijkste is dat je als ruiter altijd zoveel contact maakt en met zo’n verbinding rijdt dat je de mond van je paard voelt in je hand.

Ruiters zijn soms bang om contact te maken met de mond, omdat ze bang zijn dat ze te sterk of te ruw zijn, maar zonder contact aan de voorkant kun je de energie die je met je been opwekt niet in je paard houden en gebruiken. Daarom moet je dus in ieder geval wel zorgen dat er een elastische en ononderbroken contact is.

Te licht

Blijft een paard licht aan je hand en heb je het gevoel dat hij niet echt naar je hand wil bewegen, dan kun je hem een beetje helpen door je handen wat breder uit elkaar te houden en bijvoorbeeld op de volte schoudervoor te gaan rijden. Vaak is het voor een paard dan makkelijker om de hand van de ruiter op te zoeken en het bijkomende voordeel is dat je je paard op die manier gelijk wat extra aan het werk zet van achter, zodat als hij het contact accepteert, er ook sneller een mooie verbinding van achter naar voren tot stand komt.

Nageven

Met een paard dat voorkeur heeft voor een sterker contact, bestaat het gevaar dat je hem uiteindelijk in die houding vast blijft houden, in plaats van dat hij zichzelf draagt. Je moet altijd het gevoel hebben dat je de teugels kunt loslaten en dat je paard zijn manier van gaan niet verandert. Het geven en opnieuw innemen van de teugels is hiervan een zeer betrouwbare graadmeter.

Hand naar voren

Er zijn verschillende manieren om na geven en opnieuw je paard op pakken, maar het überstreichen dat tegenwoordig gevraagd wordt in de proef is een goede test om te zien of een paard zichzelf draagt. De ruiter duwt een of beide handen naar voren op een manier die het contact duidelijk loslaat, aangetoond door een lus in de teugel. Dit wordt twee of drie passen vastgehouden voordat het contact opnieuw wordt opgenomen. Als dit goed lukt snapt je paard dat hij zichzelf moet blijven dragen en dat de verbinding ook weer in orde is zodra je als ruiter weer contact maakt met je hand.

Bron: Horseandrider

hrlijn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.