Rassentoppers: Imposante Grand Prix-Fries Wilke C • Dressuur Magazine
Algemeen
Melanie Mouthaan met Wilke C van de Wijdewormer Foto: Arnd Bronkhorst www.arnd.nl

In de rubriek Rassentoppers maken we kennis met enkele bijzondere, mooie en opvallende dressuurcombinaties. Deze keer de Grand Prix-Fries Wilke C van de Wijdewormer met zijn amazone Melanie Mouthaan. Wilke is met zijn twintig jaar dan wel niet meer de jongste, maar hij is nog topfit en loopt nog steeds wedstrijden op het hoogste niveau.

Toeval

Twaalf jaar geleden zag Melanie de Friese hengst Wilke C van de Wijdewormer voor het eerst toen ze voor een trainingsweek op Academy Bartels was. Wilke was voor de helft van Tineke Bartels en de helft van Stoeterij Wijdewormer, maar omdat Tineke toen net haar nek had beschadigd bij een val van een paard was ze bang dat Wilke misschien een beetje te sterk zou zijn om door te rijden. “We waren helemaal niet op zoek, maar omdat ik daar toen toevallig ook met een Fries was, kwam het gesprek op gang. Uiteindelijk heeft mijn opa hem toen gekocht.”

Instructeur

Melanie’s instructeur heeft Wilke in het begin eerst even gereden en heeft de hengst ook de eerste keren uitgebracht op wedstrijd. “Hij kon wel een wissel lopen toen en hij kon ook oefeningen als appuyeren, maar hij had nog nooit een proef gelopen. Ik zag het niet zo zitten om met hem in een 20×40-baan te gaan starten en daarom heeft mijn instructeur Wilke toen eerst in het Z1 gestart voor mij”, vertelt Melanie, die op dat moment met haar andere paard ook Z1 dressuur was.

Niet zo makkelijk

De hengst kwam de eerste keer niet gelijk met een winstpunt de baan uit. “Het ging niet makkelijk. Hij kon niet poepen en lopen tegelijk en zijn conditie was ook nog niet zo top, dus hij was kapot na de proef”, vertelt Melanie. “Maar de tweede keer ging het beter en toen was hij officieel Z1.”

Blessureleed

Toen Melanie zelf twee keer met de hengst had gestart, kwam Wilke anderhalf jaar aan de kant te staan vanwege een blessure. De hengst bleek na veel onderzoeken en scans versleten voorknieën te hebben en het was lang de vraag of hij hiermee weer aan het lopen zou komen. In die tijd kreeg Melanie de KWPN’er Varnoldi, waarmee ze nu ook op het hoogste niveau in de sport uitkomt.

Alternatieve route

De opbouw na de blessure heeft erg lang geduurd volgens Melanie. “Wilke had zo’n hekel aan die rondjes en dat rustig aan doen, het was een afschuwelijke tijd, maar toen hij weer goed was liep hij zonder moeite de Z1 en Z2 door.” Het ZZ-licht was heel wat anders, dat was een drama volgens de 27-jarige amazone. “Hij vond die kwart pirouettes niks en het lukte met pijn en moeite om een winstpunt te halen in deze klasse.” Wat voor Melanie een geluk was, was dat ze met Varnoldi inmiddels ruimschoots in de Lichte Tour was geklasseerd. Daardoor mocht ze elk volgend paard dat minimaal een winstpunt in het ZZ-Licht had ook gelijk in het ZZ-Zwaar uitbrengen.

Ommekeer

In het ZZ-zwaar bleef Wilke wisselvallig presteren en ook in de Prix st Georges en de Inter I was het geen feestje. De ommekeer kwam toen Melanie haar andere paard uitviel vanwege een blessure. Dat was het moment dat Wilke vaker meeging naar les en vaker mee ging op wedstrijd, omdat hij tijdelijk het enige paard was. “Het was alsof hij voelde dat hij het belangrijkst was en dat was echt het punt waarop het allemaal makkelijker werd.”Eind 2013 maakte Melanie met Wilke een debuut in de U25 en in 2014, 2015 en 2016 reisde het duo heel Europa door.

Sterke punten

“Wilke’s sterke punten zijn de pirouettes, piaffe en passage, maar hij heeft bijvoorbeeld de wissels om de pas in een week geleerd”, vertelt Melanie. In 2016 reed de amazone voor het eerst in de echte Grand Prix met haar Fries en dat debuut resulteerde in de nationale kampioenstitel bij de Friese paarden. In 2017 voegde het paar daar ook nog de titel op het eerste EK Subtop voor Friese paarden in de Zware Tour aan toe.

Paarden make up en mascara

Voor de toekomst hoopt Melanie vooral dat Wilke nog lang gezond en fit blijft. Zijn grijze haren werkt ze voor een wedstrijd allemaal weg met paarden make up en mascara, zodat niemand ze ziet. “Ik heb gewoon weer een startkaart voor dit jaar, maar ik neem hem alleen maar mee als het leuk is en uitkomt. Hij hoeft van mij niets meer te bewijzen, maar hij voelt zich nog zo goed, ik zou het ook zonde vinden om niets meer met hem te doen.”

Bron: Dressuur.nl

hrlijn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.