Internationaal jurylid en amazone's gouden tip • Dressuur Magazine
Artikelen
Foto: Arnd Bronkhorst www.arnd.nl

Wanneer je het voor elkaar hebt gekregen om met je paard op het allerhoogste niveau te rijden, dan heb je onderweg als ruiter altijd wel te maken gehad met goede en mindere tijden. De ervaring, die je daarmee hebt opgedaan is heel waardevol en het is nog mooier als je dat dan weer kunt inzetten bij een nieuw paard of voor een andere ruiter.

Internationaal Grand Prix-jurylid en -amazone Maryal Barnett vertelde daarom op Dressagetoday wat zij enkele van de belangrijkste lessen vindt, die ze heeft geleerd.

Schoonheid van dressuur

“Ik voelde me aangetrokken tot dressuur vanwege de schoonheid ervan. Ik wilde met mijn paard kunnen communiceren zoals de ruiters die ik zag blijkbaar aan het doen waren. Ik had geen idee hoeveel ik nog moest leren. Per slot van rekening zat ik al op de rug van een paard sinds ik vier jaar oud was. Ik vond een stal waar ik dressuurlessen kon volgen. De lessen waren prima, hoe ik ze in de praktijk bracht niet.”

Drillen

“Ik wilde het zo graag dat ik mijn eerste paarden alleen maar drilde. Ze moeten het erg vervelend hebben gevonden als ik de stalgang in kwam. Ik dacht dat als ik maar genoeg zou oefenen, ik vanzelf succes zou krijgen. En als ik een probleem had, dat dat was dat omdat ik niet genoeg had gedaan”, aldus Barnett. “Ik kan me nog herinneren dat ik op het voorterrein een keer het gevoel had dat de uitgestrekte draf niet goed genoeg was, waardoor ik het steeds opnieuw ben gaan vragen. Alleen werd het niet beter, het ging juist slechter, zo erg zelfs dat mijn paard zowat geen energie meer over had om de proef door te komen.”

Feedback van het paard

“Ik moest als ruiter echt volwassen worden en leren begrijpen dat de feedback die ik van mijn paarden kreeg leidend moest zijn voor de training. Dat is dan ook de belangrijkste tip voor andere ruiters, die ik zou willen geven”, vervolgt Barnett. “Luister naar je paard. Als je net van plan bent om nu eens echt aan die vliegende wissel te gaan werken, maar juist die dag staat het stalgenootje van je paard aan de andere kant van het hek in de wei zijn longen uit zijn lijf te hinniken omdat hij zich alleen gelaten voelt, dan kan dat heel afleidend zijn voor je paard. Zo’n dag is dan niet de beste keuze om aan iets moeilijks te beginnen.”

Geen snelle weg

Net als goed bekijken wat je paard nodig heeft, is het ook belangrijk om niet aan de ‘moeilijke’ dingen te beginnen voordat de ‘simpele’ dingen onder de knie zijn. Als voorbeeld noemt Barnett het beginnen met halve ophoudingen voordat ze precies begreep hoe ze haar paard aan het been moest krijgen. Het zijn juist de simpele dingen, die zorgen dat de moeilijke dingen goed te doen zijn.

Voldoening

“Mijn paarden en ik zouden zo veel meer voldoening hebben gehad van het harde werk als ik toen had begrepen dat je als ruiter moet luisteren naar je paard en niet moest proberen om de kleine schijnbaar onbelangrijke stapjes over te slaan”, besluit het jurylid.

Bron: Dressagetoday

hrlijn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.