De belangrijke rol van passieve hulpen • Dressuur Magazine
Artikelen
Foto: Arnd Bronkhorst www.arnd.nl

Het ultieme doel in de dressuur is om een paard op het hoogste niveau te kunnen laten verzamelen waarbij hij zichzelf draagt en opgericht en vrij kan bewegen. Maar ook op de lagere niveaus speelt het zichzelf kunnen dragen van een paard al een belangrijke rol, ook wanneer er nog niet zo veel sprake is van verzameling. Een paard moet leren dat hij in een bepaald tempo en een bepaalde houding moet blijven gaan als de ruiter even niets doet.

Drie passen niets

Het is zelfs zo dat een paard er beter van wordt als de ruiter even niets doet. Dat vertelt Lendon Gray op Dressagetoday. “Op die manier kan de ruiter de hulpen gebruiken om een paard beter te maken in plaats van hem op gang te houden. Mijn doel was altijd om drie passen niets te kunnen doen. Als dat lukt, dan ben ik blij.”

Eén zijn

Om goede hulpen te kunnen geven moet een ruiter volgens Gray zo passief kunnen zijn dat hij zich laat leiden door het paard, zich aan hem aanpast en op die manier één wordt met zijn paard. Het contact met je hand moet zacht en elastisch zijn, je benen moeten lang en ontspannen af kunnen hangen langs je paard en je moet als ruiter ontspannen kunnen zijn in je zit en je rug, terwijl je wel voldoende stabiel zit om je bovenlichaam rechtop te kunnen houden en in balans te blijven.

Teugels en armen

Om met een passief contact te rijden, moet je elastische armen hebben. Dat begint bij je handen. Als je de teugels met een stevige vuist vasthoudt, is de kans klein dat je elastische armen hebt. Als je vuisten strak zijn, zal die strakheid overgaan in je armen. Polsen zijn mobiel en kunnen worden gebruikt om een hulp te geven, maar moeten stil zijn voor het passieve contact. De spieren van je onderarm heb je nodig om je hand rechtop te houden, maar dat is de enige aanspanning die er zou moeten zijn als je het hebt over passief contact. Je bovenarmen hangen af en je rug is ontspannen. Het is de bedoeling dat je in alle gangen zo kunt zitten, dan kun je vanuit dat passieve contact ook actief aanwijzingen geven op het moment dat je dat wilt.

Zit en benen

Als je met passieve benen zit dan laat je de zwaartekracht zijn werk doen en hangen je benen langs je paard. Ook in je zit kun je dan ontspannen zitten, net als in je rug en dat is iets dat je ook in alle gangen moet kunnen. Wanneer je dan je bovenlichaam draagt en je paard met een ontspannen en passieve zit volgt in zijn beweging, dan heeft een actieve hulp ook echt betekenis voor je paard. Dat is niet het geval bij ruiters, die bijvoorbeeld elke keer dat ze zitten met lichtrijden ook hun benen aanknijpen. Wanneer je een hulp geeft moet je daarna altijd weer terug kunnen naar die passieve benen en zit.

Oefenen

Passief is niet hetzelfde als stil en onbeweeglijk. Passief betekent dat je zonder druk uit te oefenen, je handen mee kunt bewegen met het hoofd van je paard als hij stapt en je aanpast aan de beweging als hij draaft of galoppeert. Dat is telkens een andere beweging. Het is goed om dit te oefenen en je hierin ook te laten begeleiden. Soms denk je als ruiter dat je met je paard mee bent en hem ontspannen volgt in zijn beweging, maar doe je onbedoeld hele andere dingen.

Verzameld en gedragen

Met passieve hulpen kun je ervoor zorgen dat je paard, afhankelijk van zijn niveau en daar op aangepast, steeds makkelijker door blijft gaan in hetzelfde tempo en in dezelfde houding als je als ruiter even niets doet. Leer effectieve hulpen geven en je daarna passief mee te laten nemen en streef er elke keer naar dat je drie passen niets doet. Met het drie passen niets doen leer je aan je paard ook dat je niets meer doet als hij antwoord geeft. Daarmee wordt hij ook oplettender en kun je vaak met steeds kleinere hulpen gaan rijden, juist omdat je tussendoor ook niets doet.

Bron; Dressagetoday

hrlijn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.