Chris Irwin: 'Trainen komt voor opleiden' • Dressuur Magazine Ga naar hoofdinhoud

Chris Irwin: ‘Trainen komt voor opleiden’

Chris Irwin. Foto: www.madebyjessy.com

De Canadese paardentrainer Chris Irwin deelt het werk onder het zadel met paarden in drie stadia in: training, opleiding en de zelfhouding. In de afgelopen editie van Dressuur kon je Chris’ visie op de hedendaagse dressuursport lezen én waarom hij verandering nodig vindt. Nu verdiepen we ons in zijn visie op dressuurrijden, te beginnen met het eerste stadium: training. Tijdens het stadium van training focus je niet op het rijden van oefeningen, maar op het krijgen van de juiste connectie met je paard.

De drie stadia die Chris onderscheidt, zijn niet vastomlijnd zo vertelt hij ons. Tijdens een en dezelfde training kan je alle drie de stadia doorlopen, maar zal je soms even een stapje terug moeten doen. Omdat hij zijn theorie graag ook in de praktijk wil laten zien, zijn we te gast bij Tessa Veldt van Irwin Insights Nederland, die ons alles demonstreert met haar paard First Choice. Haar paard was, voordat ze hulp van Chris kreeg, wat moeilijk; hij was sterk en wilde vaak wegrennen.

Connectie krijgen

Chris begint met het uitleggen van wat hij bedoelt met het stadium van training: “Het is essentieel dat je eerst begint met training, voordat je aan opleiden begint. Het is essentieel dat jij als ruiter op één lijn zit met je paard. Dat betekent dat wanneer je paard in contrabuiging loopt, jij ook zo zal moeten rijden. Bij een paard dat in contrabuiging loopt, en  waarbij jij als ruiter maar met je binnenbeen blijft prikken en zeggen ‘luister eens naar me’, dat werkt niet. Het stadium van training draait niet om het aanleren of rijden van oefeningen, maar om het krijgen van een connectie met je paard.”

Lees de omgeving

Chris gaat uit van het natuurlijke gedrag van ons moderne sportpaard: “Onze paarden zijn erop gefokt om competitief te zijn, wij moeten dat in goede banen leiden. Paarden zijn competitief in hun bewustzijn van de omgeving. Bijvoorbeeld als je op wedstrijd gaat, merk je dat je paard anders op zijn omgeving reageert. De leider van een kudde paarden in de natuur is meestal niet het grootste paard, maar degene die het meest alert is op de omgeving. Dat is heel belangrijk in het stadium van training. Je gaat nog niet met een vast plan de baan in, maar je kijkt hoe je paard op de omgeving reageert; je voelt zijn lichaam aan. Je moet als ruiter in dit stadium de omgeving lezen, erop anticiperen wat het paard gaat doen en zorgen dat je een ontspannen rug bij je paard creëert. Rijd met ‘open teugels’, met je handen breed, zodat jij als ruiter kunt anticiperen op wanneer je paard ergens naar wil kijken.”

‘Het stadium van training draait niet om het aanleren of rijden van oefeningen, maar om het krijgen van een connectie met je paard’

Als het paard links gebogen is, ook al rijd je rechtsom, volg je de buiging van het paard en kan je hem naar binnen wijken. Rechtrichten doet Chris in het stadium van training nog niet. Foto: www.madebyjessy.com

Tessa en First Choice laten zien wat Chris bedoelt. De ruin kijkt een beetje op de camera’s in de baan, en neemt daardoor als vanzelf soms wat contrastelling aan. Tessa laat hem in die buiging, en wijkt vanaf daar van de hoefslag weg, om haar paard buigzaam te maken en het been te laten accepteren. Ze houdt haar handen breed, zodat ze op iedere buiging van First Choice kan anticiperen. Chris: “Training omvat veel rijden met ‘open teugels’, veel werk in contrabuiging, meestal gerelateerd aan stressvolle punten in de omgeving. In training kan je alleen uit die contrabuiging komen wanneer je paard zichzelf verlengt en over de rug komt.”

Op één lijn komen

Om op één lijn te komen met ons paard moeten wij ervoor zorgen dat het paard zijn rug niet meer hol wil maken, en dat we alle wisselingen van buiging in het paard met ons been kunnen doen; niet met onze hand. “Pas dan kan je van achteren naar voren rijden. Als de rug ontspannen is, is de geest dat ook. Wanneer de geest ontspannen is, dan kan je langzaam richting ‘schooling’ gaan.” Volgens Chris bestaat er niet zoiets als een paard dat iets verkeerd doet. Er bestaat alleen een ruiter die verkeerd reageert, waardoor problemen ontstaan.
“Training is het op één lijn komen met lichaam en geest van het paard, gerelateerd aan onze omgeving. Training draait om hoe het paard leert te leren.” Volgens Chris slaan echter veel dressuurruiters het stadium training over, ze beginnen met aanleren van allerlei zaken terwijl het paard daar niet klaar voor is. “Onthoud dat de houding van het paard aangeeft hoe hij zich mentaal voelt. Paarden maken endorfine aan in de hersenen wanneer ze lang en laag, en dus comfortabel lopen. Door een paard te conditioneren, zal hij die fijne houding weer aan willen nemen.”

Voor het ontspannen krijgen, en het richting het halthouden rijden, gebruikt Chris graag de wending om de voorhand. Foto: www.madebyjessy.com

De praktijk

We zien dat Tessa en First Choice steeds meer gesetteld raken in hun omgeving, dat Tessa steeds meer invloed krijgt op de buiging van haar paard door telkens met haar been de juiste buiging te zoeken. Chris: “Het draait er nu om dat je controle krijgt over iedere stap die wordt gezet, werk altijd eerst met de diagonaal van het binnenachterbeen en buitenvoorbeen. Wees daarin ook consequent, vanaf dat je opstapt moet het paard vanuit die buiging direct met de juiste diagonaal wegstappen.” Hij laat Tessa een aantal keer halthouden en weer wegstappen, waarbij ze er steeds op moet focussen dat First Choice in de juiste buiging staat en met het juiste been wegstapt. Voor het ontspannen krijgen en richting halthouden rijden, gebruikt Chris graag de wending om de voorhand.

Niet rechtrichten

Tijdens training is Chris nog niet bezig met rechtrichten, maar juist met het krijgen van correcte buiging. “Zorg bij het rijden van wendingen altijd dat de neus het laatste is dat de bocht indraait. Zodra je op je teugel een bocht indraait, heb je alle klassieke principes al aan de kant geschoven. Dan vallen paarden direct op hun binnenvoorbeen en wordt de rug hol. Begin nog niet aan rechtuit rijden. Tijdens training is de ruggengraat alleen héél even recht tijdens het omstellen van de ene naar de andere buiging. Ik wil nog niet rechtuit rijden omdat een rechte ruggengraat sneller stress veroorzaakt dan een gebogen ruggengraat.”

‘Als de rug ontspannen is, is de geest dat ook. Wanneer de geest ontspannen is, dan kan je langzaam richting ‘schooling’ gaan.’

Tessa en First Choice galopperen tevreden door de baan, met een ontspannen rug en daardoor ook een ontspannen geest. Foto: www.madebyjessy.com

Chris hoort vaak zeggen dat een goede ruiter een hand heeft die het paard volgt. “Dat is niet correct. De hand is stil, de ellebogen volgen juist de gewenste bewegingen. Dit om te voorkomen dat een paard de nieuwe buiging inzet met zijn neus eerst. De hand mag nooit trekkend werken om recht te richten of in te buigen.” Hij laat het Tessa demonstreren, en het is zichtbaar dat wanneer ze op haar handen focust, de verbinding met de mond minder soepel wordt. Chris werkt graag volgens het principe van ‘loading the bow’, als met een pijl en boog. “Dat is een principe dat je jezelf aan moet leren. Je moet niet een overgang of wending willen rijden, maar je moet er langzaam naartoe werken. Je brengt alle ingrediënten langzaam samen in de ‘boog’, en op het moment dat je bijvoorbeeld een overgang of wending wil rijden, kan je alles wat je in de boog hebt samengebracht vrijlaten: ‘releasen’.”

Meer weten?

Dressuur werkt samen met Chris Irwin! Op www.dressuur.nl/chrisirwin vind je alle artikelen, video’s en informatie! Deze pagina zal steeds worden bijgewerkt zodra er nieuwe artikelen of video’s beschikbaar zijn.

Bron: Dressuur

hrlijn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook