Aanleuningstips van Christoph Hess • Dressuur Magazine Ga naar hoofdinhoud

Aanleuningstips van Christoph Hess

Foto: Arnd Bronkhorst www.arnd.nl

Wanneer het over aanleuning gaat bij het rijden, dan zijn er nog wel eens ruiters, die daarbij vooral denken aan de houding van een paard. De Duitse trainer en jurylid Christoph Hess merkt dat vaker en heeft daarom op Reiter Revue een paar tips gegeven.

“Het is belangrijk om te begrijpen dat de ruiter het paard eerst en vooral uit moet nodigen om naar het bit te gaan zonder dat hij daar met zijn hand probeert het paard in een houding te dwingen”, legt Christoph Hess uit. “Het maakt niet uit waar het hoofd is in het begin.”

De belangrijkste taak van de ruiter is om zijn eigen zwaartepunt in de beweging af te stemmen op het zwaartepunt van het paard. Vanuit deze positie kan een ruiter zijn paard motiveren om zijn achterbenen verder onder de massa te zetten “Op dit moment spant het paard zijn buikspieren aan en bolt hij zijn rug lichtjes omhoog”, aldus Christoph. Wanneer de ruiter dan de teugel heeft aangenomen, dan kan het paard daar licht op gaan ‘leunen’ en helpt het hem om verend en met energie te blijven bewegen en daarbij zijn ruiter mee te nemen in de beweging.

“De juiste aanleuning is dus een comfortabele houding”, aldus de Duitse trainer. “Maar een achterwaarts werkende hand verstoort deze houding juist omdat dat de beweging van de achterbenen hindert en er zo geen vloeiende beweging naar voren mogelijk is.”

Vasthouden blokkeert ook

Niet alleen een terugwerkende hand, maar ook een (onbewust) geblokkeerde hand staat een goede aanleuning in de weg en daarom moet je altijd goed bewust zijn van wat je met je hand doet. “Stel je voor dat je over een smalle houten loopbrug loopt en je altijd lichtjes aan de reling vasthoudt. Je durft dan vaak niet los te laten, terwijl je de reling eigenlijk niet nodig hebt. Dat is wat er vaak ook gebeurt bij ruiters. Ze houden zich onbewust lichtjes vast aan de teugeles en storen daarmee hun paard”, aldus Christoph. “De achtergrond is dat ruiters dan niet goed in balans zijn en niet los kunnen laten om echt te gaan zitten. De paarden kunnen dan ook niet loslaten.”

Vicieuze cirkel

Dat beetje vasthouden van de ruiter zorgt dat een paard zich ook vast gaat houden, maar op een paard dat zich vasthoudt is het voor een ruiter ook lastiger om los te laten en daarom is het zaak om te zorgen dat je de vicieuze cirkel doorbreekt.

Verbeeldingskracht

“Rijd achter je handen aan”, raadt Christoph aan. “Vaak kan pure verbeeldingskracht al helpen. Wie zich voorstelt dat zijn handen alleen naar voren mogen toegeven, maar niet over de grens van de schoft terug mogen werken, creëert een positief beeld, maar dat is niet alles. Je moet daarbij met je been je paard ook naar je hand toerijden. Je moet energie opwekken, die van achter naar voren door je paard heen gaat richting je hand.”

Pinken bij elkaar

Een andere tip voor handen die naar voren ‘denken’ is zorgen dat je je pinken dichter bij elkaar hebt dan je wijsvingers. “Natuurlijk is het belangrijk dat je je handen rechtop hebt en dat je je duimen bovenop de teugels hebt liggen, maar als je daarbij ook zorgt dat je pinken dichter bij elkaar zijn dan je wijsvingers, heb je automatisch je armen in de juiste positie voor je uit. Als je je pinken bij elkaar houdt dan kun je je ellebogen niet afsteken en je kunt dan ook bijna niet terugwerken met je hand. Zo zorg je voor een stabiele en zachte basis voor je handhouding”, besluit de trainer.

Bron: Reiterrevue

Meer lezen van Dressuur? Neem dan nu een abonnement of koop een losse editie van het magazine in de webshop!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook