Het derde stadium van contact • Dressuur Magazine Ga naar hoofdinhoud

Het derde stadium van contact

Foto: Arnd Bronkhorst www.arnd.nl

Vorige week kon je hier lezen over het beginstadium van contact en over het tweede stadium van contact en vandaag wordt daar het derde stadium aan toegevoegd: ‘Aan de hulpen’ of ‘met verbinding’.

Tegen de tijd dat je aan het derde stadium van contact toe bent heb je al een aardige ervaring opgebouwd met je paard naar het bit toe rijden en het ontwikkelen van de balans van jezelf en je paard. Bovendien heb je je de vaardigheid eigen gemaakt om alles wat je aan je paard vraagt van achteren uit te beginnen.

Verzamelen

De volgende stap is nu om je paard onder te laten treden en te beginnen met verzamelen, zodat hij lichter wordt van voren. En daar is best veel energie voor nodig. Om echt te verzamelen lijkt het in het begin wel alsof je er alles aan moet doen wat je kunt om hem meer onder te laten treden, meer gewicht te laten dragen en zijn gewrichten meer te laten buigen. Maar dat levert wel een machtig gevoel op en een paard dat nog fijner aanvoelt in je handen.
Als het goed lukt dan heb je ineens dat gevoel van de heuvel op rijden en draagt je paard zijn hoofd met zijn nek als hoogste punt voor je uit, niet omdat je aan hem getrokken hebt, maar omdat hij zijn achterhand eronder heeft gezet.

Als het je lukt om dit te bereiken, al is dat in het begin waarschijnlijk maar voor een paar passen, omdat het tijd kost om hier sterk in te worden en het langer vol te kunnen houden, dan voel je een contact met je paard dat je nog niet eerder hebt gevoeld. En dat is het derde stadium van contact, het ‘aan de hulpen’ zijn van je paard of hem ‘met verbinding’ kunnen rijden.

Derde stadium

In het derde stadium is het contact dat je met je paard hebt heel licht, maar tegelijk heel intensief. Het voelt alsof je paard je gedachten kan lezen en je bent met elkaar verbonden door lichte aanraking en niet door druk.
Het is vergelijkbaar met een danspaar, ze zijn steeds samen, soms met en soms zonder contact, maar zolang ze dansen zijn ze met elkaar verbonden.

Het bijzondere is dat dit soort contact niet ontstaat door je handen. Het is zelfs onmogelijk om het met je teugels tot stand te brengen. Het ontstaat vanuit balans. Het ontstaat vanuit de achterhand van je paard. Het is een positie of een houding, die kan ontstaan omdat je paard in staat is om die balans te bewaren in zijn beweging.

Addertje

Een addertje onder het gras is dat, als jij als ruiter niet samen met je paard in balans kunt blijven, je dit contact zo weer kwijt bent. Dus ook al heb je een top instructeur, die jouw paard kan leren om te verzamelen – en in balans te komen met verbinding – zodra je zelf in het zadel zit zul je het moeten kunnen bewaren. Dit stadium van contact kan alleen maar ontstaan als resultaat van je hulpen. Je paard kan alleen maar zoveel als dat jij als ruiter kunt.

Wanneer je eenmaal gewend bent zo te rijden, dan zul je alle hulpen meer gebruiken dan je handhulpen en dan is je paard ‘aan de hulpen’. Je communiceert dan met je paard met je zit, je benen, je gewicht en zelfs de positie van je hoofd en als laatste pas je handen.
Heb je eenmaal dit magische gevoel, dan wordt het rijden ‘harmonieus’ en met ‘onzichtbare hulpen’.

Vloeiend schakelen tussen de drie stadia

Deze drie stadia van contact volgen elkaar niet perse op om dan op het derde te blijven hangen. Het zal veel vaker gebeuren dat je alle drie de stadia in een training gebruikt en dat kan zelfs meerdere keren heen en weer schakelen zijn.

Zo kun je bijvoorbeeld beginnen met rijden en zelf het contact moeten opnemen om vervolgens in enkele minuten uit te komen in het derde stadium waarbij je paard helemaal ‘aan de hulpen’ is. Maar als je dan een nieuwe oefening vraagt van je paard ben je alles weer kwijt en begin je weer in het eerste stadium.

Maar het kan ook zijn dat je opstapt en dat je paard vanaf de eerste pas super aanvoelt en dat je in het derde stadium begint en daar de hele training blijft. Of dat je weken in het tweede stadium zit en heel af en toe een moment kunt voelen aan het derde stadium, maar dat niet langer dan een paar passen volhoudt.

De drie stadia zijn met elkaar verbonden, maar hangen niet per definitie van elkaar af.

Waarom dan opdelen?

Ten eerste om de termen te benoemen en een stappenplan te hebben om aan te werken.
Ten tweede om een overzicht te hebben van waar je naar toe wilt werken.
Ten derde om te laten zien dat alle dressuurruiters in elk stadium van contact moeten kunnen werken, totdat ze het voor elkaar hebben om zichzelf en hun paard in het derde stadium te houden. Want het hoogste niveau van verbinding is toch waar we allemaal naar streven!

Bron: Horselistening

hrlijn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook