Winnaar clinic Hans Peter Minderhoud & Edward Gal • Dressuur Magazine Ga naar hoofdinhoud

Winnaar clinic Hans Peter Minderhoud & Edward Gal

Enkele weken geleden plaatsten wij een oproep dat één van onze abonnees mocht meerijden in een dressuurclinic van niemand minder dan Hans Peter Minderhoud en Edward Gal. Vanuit het initiatief van Riders For Good om geld in te zamelen voor Make-A-Wish Nederland. Anne van de Kieft is de gelukkige winnares! “Zo bijzonder en ik ben er echt heel blij mee. Ik moet er gewoon van huilen, dat maakt voor mij ook wel dat ik denk dat het wel loont om mijn verhaal te doen.”

Anne van de Kieft heeft al veel meegemaakt en vindt het fantastisch dat ze gewonnen heeft. Zij mag meerijden in de clinic op 25 september in de rijhal van De Prinsenhoeve in Maartensdijk. Anne wist niet wat ze moest zeggen toen we het haar vertelden aan de telefoon. “Dit meen je niet, oh wauw. Ik ben helemaal in shock. Dit vind ik echt heel gaaf, echt te gek! Ik weet niet wat ik moet zeggen. Zo bijzonder en ik ben er echt heel blij mee. Ik moet er gewoon van huilen, dat maakt voor mij ook wel dat ik denk dat het wel loont om mijn verhaal te doen. Het heeft gewoon zo moeten zijn dat ik leer om weer opener te zijn over mijn verhaal. Het is best wel een ding om dat te doen dus ik vind het zo gaaf dat dit een beloning daarvoor is. Dank je wel!”

Stressstoornis

“Ik werk bij de politie en heb hier veel meegemaakt en gezien. Dit heeft geresulteerd in posttraumatisch stressstoornis (PTSS). Bijna niemand in mijn omgeving weet het, want het is ook een stukje schaamte. Ik ben op mijn negentiende gaan werken bij de politie op straat voor tien jaar, eigenlijk heel jong. Ik heb veel dood en verderf gezien tijdens mijn tijd bij de politie. Onder andere ontzettend veel reanimaties en heftige ongelukken. Het leek wel alsof ik een abonnement had op reanimaties. In die tijd ben je jong en denk je dat je het allemaal wel aan kan dus je gaat maar door. Vijf jaar geleden kreeg ik een hele zware burn-out. Ik durfde nergens meer heen en kreeg zware paniekaanvallen. Ik kwam ook echt nergens meer en dat is eigenlijk de afgelopen vijf jaar nooit helemaal goed gekomen. Het vermijden van dingen werd gewoon een patroon in mijn leven. Als ik naar de supermarkt ging dan was ik bang dat iemand daar neer zou vallen en ik weer moest reanimeren. Heel veel ellende, maar ik vertelde het aan niemand. Daardoor bleef ik het maar wegdrukken en hield ik onbewust mijzelf en mijn omgeving voor de gek. Heel bizar hoe dat werkt. Afgelopen winter ging het heel slecht en is het balletje gaan rollen. Er werd vastgesteld dat ik PTSS had en daarvoor ben ik nu nog steeds in therapie, voornamelijk omdat ik nog steeds last heb van paniekaanvallen. Overal wat niet thuis is voelt per definitie niet veilig. Dus dat ik nu mijn verhaal vertel, wordt het weer echt, maar ik wil het wel doen. Het is voor mijzelf dan ook goed voor mijn proces om mijn verhaal te vertellen. Maar ik heb er bijvoorbeeld wel weer slecht van geslapen. Ik was nooit ergens bang voor, maar dat is nu zo anders.”

Paard als redding

“Twee jaar geleden heb ik mijn paard verhuisd naar thuis, maar daarvoor stond deze op de pensionstalling. De enige reden waarom ik uit huis kwam was voor mijn paard Dirk. Gewoon elke dag even naar mijn paard, ook al was het maar om even te aaien. Dat heeft mij wel gered. Het enige moment van de dag waarin mijn hoofd rustig en leeg is, is wanneer ik met mijn paarden bezig ben. Daarnaast is het een extra psycholoog die je thuis hebt. Als ik mij niet lekker voel en ik ga rijden dan krijg ik dat van Dirk wel aan alle kanten terug, omdat hij sensitief is. Dus niet alleen ik zie spoken, maar hij ook. Tijd doorbrengen met de paarden is een van de weinige dingen waar ik heel blij van word. Op dit moment rijd ik ZZ-Zwaar met mijn paard Dirk en zijn we hard aan het trainen voor de Lichte Tour. Daarnaast gaan we ook lekker het bos in van tijd tot tijd. Het is niet per se het meest bijzondere paard in de zin van dat hij grote bewegingen heeft, maar met hard werken en doorzetten komen wij er ook. Daar ben ik hartstikke trots op. Daarnaast heb ik nog een driejarige Total US x Vivaldi genaamd Notice to all die dit voorjaar zadelmak is gemaakt en die we de komende tijd weer gaan oppakken om rustig aan op te leiden.“

Wat ik graag wil leren

“Wat ik graag wil leren in de clinic is het stukje gedragenheid. Dat is op dit moment het lastigst voor ons, ook vanwege zijn bouw want hij is vrij groot. Voornamelijk in de oefeningen hebben we daar moeite mee. Ik hoop wat tips te kunnen krijgen van Hans Peter Minderhoud.”

Bron: Dressuur.nl

Meer lezen van Dressuur? Neem dan nu een abonnement of koop een losse editie van het magazine in de webshop!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees ook