Blog
Yvonne Hooge

Ooit hoorde ik dat je goed kon paardrijden als je een volte kon rijden en het je lukte om af te wenden. Ik moest er om lachen, want het waren beide figuren die ik waarschijnlijk al in mijn eerste paardrijles leerde. Deze uitspraak komt inmiddels regelmatig bij me op als ik me realiseer dat er meer waarheid in zit dan ik toen vermoedde.

In april 2016 werden de nieuwe dressuurproeven ingevoerd waarbij een fikse discussie losbarstte over het halsstrekken. Er werd geroepen dat dit niet in de hogere proeven thuishoorde, terwijl voorstanders vonden dat dit een check was of de basis voor elkaar was. Die basis, het bleef me maar bezig houden. Er wordt vaak gezegd dat iets bij de basis hoort: een goede overgang, een ronde volte, een nageeflijk paard. Voor mij is het dan enorm verwarrend om op elk niveau in de dressuursport paarden te zien die in die basis niet voor elkaar zijn. In de basissport – de naam zegt het al – snap ik dat die basis nog niet altijd bevestigd is, maar in de topsport vraag ik me af waarom er zoveel spanning is te zien en een gros van de paarden taktfouten laat zien.

De basis is in mijn ogen het meest ingewikkelde van het paardrijden, omdat een goede basis je fundament is voor het verdere rijden. Als dit niet goed is, zullen de daarbovenop gemetselde bouwstenen vroeg of laat instorten. Tenminste: dat is iets wat ik altijd hoop. Dat er op welke manier dan ook duidelijk wordt dat de ruiter iets moet gaan veranderen. Geen excuses dat het paard het fout doet, nee: onmiddellijk terug naar die basis van een soepel, meewerkend en ontspannen paard.

Zo snel mogelijk door de klassen heen zou nooit het doel van de wedstrijdsport mogen zijn. Je paard correct opleiden kost nu eenmaal tijd, zodat je jaren samen kunt genieten van de harmonie. Helaas lijkt het voor velen een streven om te kunnen pronken met het niveau dat ze rijden. Ik zie vele malen liever een B-combinatie een fijne proef rijden dan een (sub)topruiter die met hangen en wurgen een proef doorkomt. Dit geldt natuurlijk ook omgekeerd, maar het gaat er om dat dressuur zoals het bedoeld is veel meer zegt dan het niveau dat iemand rijdt.

Laten we allemaal nu teruggaan naar de basis, om te controleren of we op de goede weg zijn. Dat antwoord krijg je niet altijd van een jurylid bij dat piekmoment op wedstrijd, maar wel als je paard zonder dwang soepel die volte loopt of correct afwendt. Ik begin alvast met oefenen.

Yvonne Hooge

1 reactie op “Yvonne: ‘Dat hoort bij de basis’

  1. patricia schreef:

    hèhè… eindelijk ook iemand die mijn mening deelt. hoe vaak zie je niet dat het aan basis schoort? ook in de suptop, waardoor het plaatje er wel redelijk uitziet, maar je zou ze op hetzelfde moment niet willen vragen om eens na te geven op 2 teugels….. geluk is wel dat er tegenwoordig beter trainers zijn die wel bij die basis willen beginnen.

hrlijn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *