Blog

Met de examens op het Voortgezet Onderwijs die inmiddels in volle gang zijn, denk ik altijd terug aan de tijd dat ik mijn HAVO-eindexamen deed. Een grote wens destijds was om ‘in de paarden’ te gaan, maar mijn keuzes van toen leidden me een andere kant op en paarden bleven de grootste ‘hobby’. Nu, 17 jaar later, ben ik – naast mijn fulltime baan als leerkracht – alsnog actief in het werk met paarden, hetzij als freelance fotografe en auteur. Echter kwam dit voorjaar alsnog een kans die ik niet wilde laten schieten!

Demantur en ik wandelen veel

Kansen zijn er om te pakken; of op z’n minst goed te overwegen. Toen Sanne (Voets) mij in het begin van het jaar vroeg of ik oren had naar een trip naar Qatar als groom, hoefde ik niet lang na te denken: natuurlijk! In deze zware periode na het plotselinge overlijden van mijn vader (zie mijn vorige blog) was dit een zeer welkom positief en spannends iets. Ik wist dat deze accommodatie ‘niet standaard’ (lees: een van de mooiste complexen op de wereld) zou zijn en daardoor echt een buitenkans; door Sanne en haar deelname op CHI Al Shaqab kon ik een avontuur beleven wat ik als tiener in het eindexamenjaar nog niet voor had durven stellen. Sanne en ik kennen elkaar door Para-dressuur wedstrijden op mijn rijvereniging en zijn de afgelopen jaren goed bevriend geraakt. Ik weet daardoor ook hoe zuinig en secuur Sanne is op alles op het gebied van paarden, en daarom voelde ik me ook oprecht vereerd dat zij mij vroeg om ruim een week voor haar topper en al het materieel te zorgen. Ik heb wel vaker voor vriendinnen taken van een groom uitgevoerd, maar een hele week, in een ander land, met een paard waar je nog niet zo heel goed bekend mee bent; dat heeft vertrouwen nodig. Fijn dat ik die van haar kreeg!

Een avondje uit!

Uiteraard moest er ook een en ander thuis geregeld worden alvorens ik definitief “Ja” kon zeggen. Door een fijne collega die de vervanging op zich wilde nemen van mijn klas en lieve vriendinnen die mijn moeder hielpen met de zorg voor mijn paarden kon ik echt mee… Ik kon het bijna niet geloven; paarden, topsport, hard werken, zon, reizen, vriendschap en nieuwe mensen ontmoeten! Het werd voor een week werkelijkheid!

Het hotel van de grooms

De gehele week was een opeenstapeling van nieuwe indrukken; het ontmoeten van alle Nederlandse deelnemers en grooms van de Nederlandse Equipe, de tour die Sanne en ik op de eerste dag – Demantur was toen nog onderweg – onszelf op het immense complex gaven, het groomhotel direct naast de stallen en Sanne’s superluxe hotel in Doha centrum zelf, het perfect verzorgde eten, het voor het eerst deelnemen aan een vetcheck, de enorm goede zorg van mijn mede-grooms en de superfijne sfeer die wij onderling creëerden (en waar ik ze tot op de dag van vandaag heel

Groetjes uit Qatar 🙂

dankbaar voor ben), het gemiddelde van 20.000 stappen dat de stappenteller dagelijks aangaf door de vele heerlijke wandelrondjes met vriendje Dem over het complex, de stallen met airco waar ik heerlijk in de vroege ochtendstilte de dag begon met voeren en uitmesten, de wedstrijden die Sanne en Demantur met overtuiging wonnen, de zinderende Jump Off van Scott Brash die na de CSI5* Grand Prix met 165.000 euro (ja echt, je leest het goed ) naar huis ging, de avonden op de Soek Waqif waar

De stal van Demantur

Sanne en ik fijn in de avonduren hebben gewinkeld, gegeten en ons tussen de locals hebben begeven, het in shorts rondlopen in de stralende zon om vervolgens vlak daarna verregend langs de losrijbaan staan met een geleende jas aan, het rondstruinen met mijn camera op de momenten dat Dem zijn rust nodig had, de liters water waarmee ik emmers heb gevuld en gesjouwd, het langs de zijlijn genieten van Sanne en Demantur die ronddansten

Het ontbijt met de andere grooms

op Armin van Buuren zijn ‘This is what it feels like’ in de Kür op muziek, het daarna mogen ophalen van deze leukerds bij de uitgang van de ring, het nachtelijke werk van het inladen van de paarden en het aanleveren van alle meegereisde spullen, het me steeds bewustzijn van het feit dat ik op zo’n bijzondere plaats aanwezig mocht zijn, maar vooral het mogen genieten van het FANTASTISCHE paard waar ik de zorg voor mocht dragen. Ik ben echt dankbaar voor dit alles!

Goede vriendin Eva zei me voor vertrek: “Yv. je gaat een hele week ‘aan’ staan. 24/7. Je staat – soms onbewust – continue op scherp om de juiste

Zo schoon zijn ze thuis nooit!

zorg te dragen voor een ander mens of dier”. Dit bleek ook waar te zijn, maar ik vond het heerlijk. De ervaring van de reis, het samenwerken, het geweldige resultaat van Sanne en Demantur, het zo intensief zorgen voor een ontzettend fijn, lief en getalenteerd paard, het leren kennen van andere grooms en sporters uit binnen- en buitenland; ik vond het fantastisch en had het niet willen missen. Juist omdat ik “Ja” zei tegen een vraag die ik nooit van mijn leven had verwacht, heb ik een ervaring beleefd die niemand me ooit meer afpakt en kan ik dus oprecht zeggen: “This is what it feels like!”

Liefs, Yvette

PS: Meer foto’s uit Qatar zien? De komende weken plaats ik nog meer foto’s en video’s met toelichting op ons Qatar-avontuur op mijn Instagramaccount @yvettemarchant. Volgen mag 🙂

Avondwandeling
De indoor dressuurring
Het outdoor springterrein
Niet alleen het paard wordt gepoetst 😉
Demantur en ik wandelen veel
Eventjes genieten aan de zee!
Vetcheck
Water, water, water…
hrlijn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *